Een trompet leg je niet aan de lader
- Edith Gloerich

- 29 jan
- 2 minuten om te lezen
`Toen ik de klank van de hobo hoorde vond ik dat zo bijzonder en wist ik, dat ik dat ook wilde spelen!` hoorde ik onlangs. Iemand zei ook eens dat ze de trompet zo mooi vond glimmen en dat het fascineerde hoe je met drie knopjes zoveel tonen kon maken. Zelf vond ik het vanzelfsprekend om een muziekinstrument te gaan spelen want mijn vader deed het ook en ik vond het heerlijk met muziek bezig te zijn. Zomaar eerste liefdes voor keuzes voor een muziekinstrument.

Als combinatiefunctionaris cultuur in de gemeente spreek ik regelmatig met muziekverenigingen en muziekdocenten vanuit onze rol verenigingen te ondersteunen en muziekonderwijs te stimuleren. Wat we vaak horen, naast de letterlijke vrolijke noten van allerlei muzieklessen bij Plein 5, dat het een uitdaging is, kinderen langere tijd te motiveren iets te doen wat moeite kost. Iets te doen waarvoor je goed geconcentreerd moet zijn. Een samenwerking met ouders, die een kind helpen een passende mate van zelfdiscipline te ontwikkelen. Iets wat toewerkt naar schoonheid maar waarvoor je ook zeker geduld moet oefenen en moet luisteren naar een ander. Waar je gevoel bij betrokken is. Een vaardigheid ontwikkelen met een instrument dat je niet aan de lader legt als het āt niet meer doet.
Muziekles duur? Nee, onbetaalbaar!
Waar het buitenschools muziekonderwijs ook mee kampt is dat ouders het soms duur vinden. Tja, een mobiele telefoon is ook duur. En wat te zeggen van een elektrische fiets. Ja, vergeleken met voetbal betaalt een ouder voor muziekles vaak flink meer, hoewel bij de lokale muziekvereniging soms verrassend voordelige tarieven gelden. Bovendien bestaat in de gemeente Brummen de mogelijkheid een financieel steuntje te krijgen voor mensen die heel weinig financiƫle mogelijkheden hebben.
Ouders lijken vaak van de prijs terug te schrikken in ieder geval. Maar als je, als ouder, beseft wat je ervoor krijgt, is muziekles het driedubbel waard. Want een een-op-een les is heel gangbaar, waardoor de leerling op zān eigen tempo en op zān eigen manier kan leren. Een kind leert zich, dankzij de muziekles, goed te concentreren en ziet wat voor vruchten het afwerpt als je ergens voor oefent. Een kind wordt toegerust samen te spelen, goed te luisteren en samen te werken. Dat zijn toch fantastische vaardigheden! En dan hebben we het nog niet gehad over hoe voldoening gevend en stressverlichtend het is om muziek te kunnen maken. Daar hebben we toch heel veel voor over?
En als we een vakman inhuren, dan zijn we gewend een bepaald bedrag te betalen. Dat muziekdocenten geschoolde en ervaren mensen zijn, lijkt een argument te worden wat weggestreept kan worden tegen hun diepgewortelde passie voor het vak en hun wens waardevolle kennis door te geven.
Hoeveel volwassenen denken niet bij zichzelf, had ik maar ooit een instrument leren spelen?
Muziekles duur? Nee, onbetaalbaar!

Opmerkingen